Door Jack Rijlaarsdam,
Verlenging van de derogatie lijkt nog slechts een kwestie van afhameren te zijn. Staatssecretaris Dijksma begrijpt er niets van, maar van een juichstemming is zeker geen sprake. Het is vroeg voor een evaluatie, maar er zijn zeker lessen te trekken door alle betrokkenen.
De sector zelf is naïef geweest om verlenging van de derogatie als vaststaand feit aan te nemen. Uit de reacties kun je opmaken dat verlenging als een verworven recht werd beschouwd. Deze droom is ruw verstoord. De reacties worden overdreven zwaar aangezet. Verlaging van het aandeel snijmaïs is in het rantsoen best op te vangen. Ons melkvee heeft nog nooit snijmaïs gehad en geeft nog steeds witte melk. Meer dan 20% maïs is simpelweg te realiseren met een contract met de loonwerker.
De zandboeren zijn beduidend slechter af met de aanscherping naar 230 kg N. In andere delen van het land wordt dan gewezen op mestfraude, dat is wel erg simpel gesteld. Uitspoeling is op zand nu eenmaal een groter probleem dan op klei. Ook zal niet meehelpen dat de mest verplicht met bruut geweld diep in de zode gebracht wordt.
Ook voor onze belangenbehartigers zal het traject een wijze les geweest zijn. Vaak gehoord op het ministerie, maar slechts zelden werd er naar hen geluisterd. Voor het volgende Actieprogramma is wijziging van strategie een vereiste. Het is duidelijk dat het Nitraatcomité de eisen als een dictaat oplegt, waarbij belangen in andere dossiers achter de schermen ook nog meespelen. LTO dient eerst helder te krijgen wat nu precies de normen zijn waarop wordt afgerekend. Het nitraatgehalte in het grondwater onder de derogatiebedrijven op zand lag in 2011 al gemiddeld op 41 mg/l. Of wordt afgerekend op het gemiddelde gehalte van alle bedrijven? Misschien is het zelfs de bedoeling dat geen enkel meetpunt boven de norm ligt?
Waterleidingmaatschappij Limburg heeft alle belang bij schoon grondwater maar stelt dat het RIVM de gehaltes overschat. Een nauwkeurige beschouwing van de meetmethodes lijkt geen overbodige luxe. Veehouders met contacten in het buitenland hekelen de uitwerking van de regels. Zolang een Nederlandse koe op papier ruim twee keer zoveel N uitscheidt als een Franse koe, is er van een gelijke concurrentiepositie geen sprake.
Voor de LTO ligt er dus uitdaging genoeg in het mestdossier. De oproep aan de leden hun gal te spugen richting politiek is wellicht gemakkelijker scoren bij de achterban, maar reageren op inhoud zal uiteindelijk meer resultaat opleveren.
Bron: Nieuwe Oogst